pauxillulum
pauxillŭlum, adv., v. pauxillulus.
post multam fatigationem pausillulum sibi vendicare quietis
noctibus ‥ cum ~um sompni recepisset, confestim surgebat
libros vestesque apud infideles Judeos depono, ~um nummorum accipiens
si per interrogationem et responsionem ~um reciprocis vicibus stilus varietur
fuit ‥ Orpheus, ut ~um expatiemur, vir maximus
pauxillŭlum (16) (paus-), ¶ 1 n. pris substt , un tout petit peu : Pl. Pœn. 538 ; Ter. Phorm. 37 ¶ 2 adv., Sid. Ep. 8, 9.