pava
pāva, ae, f. [pavus for pavo],
- a peahen, Aus. Epigr. 69; cf. 1. pavo init.
pāva, ae, f. (pavus), die Pfauhenne, Auson. epigr. 64 (69), 4. p. 213, 4 Schenkl.
de exitu dictarum ~arum(v.
pavones ‥ remanent j pavo et ij ~e
de j pavone, iij ~is, et v pullis pavoninis de remanenti(
respondet de j pavone et iij ~is inventis in castro et remanent j pavo et iij ~e in castro cum pennis
de iij s. de ij pavonibus ij ~is venditis, et xviij d. de iij pulc[inis ] pavon’ venditis
pāva, æ, f. , paonne, femelle du paon : Aus. Epigr. 69, 4.
Pavonesse, in Glossar. Gall. Lat. ex Cod. reg. 7684. Pavo femina.