pauxillus
pauxillus (pausill-), a, um, adj. dim. [paucus],
- little, small (mostly ante-class.): res, Plaut. Poen. 3, 1, 63 (566): peccatum, Turp. ap. Non. 363, 15 (al. pausillulum): ossa pauxilla atque minuta, Lucr. 1, 836: semina, id. 3, 229.—
- β Subst.: pauxillum, i, n., a little: ex pauxillo, little by little, Plaut. Most. 4, 1, 8 (865): da mihi pauxillum aquae ad bibendum, Vulg. Gen. 24, 43.—Esp. abl.: pauxillo, by a little, a little: pauxillo prius me convenit, Afran. ap. Charis. p. 191 P.: pauxillo levius, Cels. 5, 28, n. 18.—Adv.: pauxillum, a little, little: sed si pauxillum potes contentus esse, Plaut. Capt. 1, 2, 73 (182): ita ut pausillum differat a caulibus, id. Truc. 3, 2, 18 (686): pauxillum manus conseres, ut conquiescas, Vulg. Prov. 24, 33.
pauxillus, a, um (Demin. v. paullus), ganz wenig, ganz od. winzig klein, res, Plaut.: semina, Lucr.: nepos, Afran. fr.: aedes (Tempel), Solin. – subst., pauxillum, ī, n., ein wenig, ein Weniges, si pauxillo potes contentus esse, Plaut. capt. 176: pauxillo prius convenit me, Afran. fr.: pauxillo ([um] ein wenig) levius, Cels. – adv. = ein wenig, pauxillum manus conseres, ut conquiescas, Vulg. prov. 24, 33. – ➳ In Hdschrn. u. Ausgg. auch pausillus; vgl. Ritschl opusc. 2, 250 (dagegen Fleckeisen Epist. crit. p. XII).
sic ~us, ‥ cultellus, quorum primitiva sunt paulus, ‥ culter
deinde fessos artus ~ae concedens quieti ‥ obripitur dulcedine somni
protendebat manus ‥ ut ~um spacium vivendi haberet
de ~is ramusculis rupi annexis ibidem sibi modicum tugurium construebas
paxillum, nomen mensurae
~um ad refocillandam animam cibi caperent
estu deficiens, bibit ~um aque
in aliquibus ‥ arboribus grossissima ‥ est humiditas ut cum ~um subtilitatis calor inveniat, valet illud movendo citius consumere
~um vini et aque commiscens pariter
cancrena dicuntur vulnera ‥ ~um vite sensus quasi retinencia
modo in portum optatae quietis pervenientes, ~um vela deponamus
tuas aures ‥ / versifico volui pauxillum tangere plectro
hic, rogo, pauxillum veniens subsiste viator
pauxillus, (14) a, um, dim. de paucus, très petit : Pl. Pœn. 566 ; Lucr. 1, 835 || [fig.] pauxillum peccatum Turpil. d. Non. 363, 15, peccadille.