pavesco
pavesco, to begin to fear, be alarmed
păvesco, ĕre, v. inch. n. and a. [paveo] (mostly post-Aug.).
- α Neutr., to begin to be afraid, to become alarmed: omni strepitu pavescere, Sall. J. 72, 2: ad ejusmodi tactum, Col. 6, 2: ad nocturnas imagines, Plin. 29, 4, 20, § 67 (al. expavescere): pavescere sensim et quasi albescere, Gell. 19, 1, 21.—
- β Act., to begin to fear or dread, to begin to be alarmed at: bellum, Tac. A. 1, 4: prodigia deūm, Sil. 16, 127.
pavēsco, ere (Inchoat. zu paveo), vor Furcht-, vor Angst beben, zittern, sich ängstigen, velut pavescentes et deprecantes, Quint. – m. ad u. Akk., ad tactum (v. einem Tiere), Colum.: ad caeli fragorem, Sen. – m. Abl. causae, omni strepitu, Sall.: mit Acc. resp. = wegen, vor, bellum, Tac.: iudicium magistratuum, Tac.: inania legionum nomina non pavescere, Tac.: manes umbrasque, Sil.: Passiv, quoniam bene generaliter pecuniosus pavescitur, Cassiod. in psalm. 48, 17.
păvēscō, (13) ĕre (paveo), ¶ 1 intr., sʼeffrayer : omni strepitu Sall. J. 72, 2, sʼeffrayer au moindre bruit ; ad ejusmodi tactum Col. Rust. 6, 2, sʼeffrayer à cet attouchement ¶ 2 tr., craindre, redouter : Tac. Ann. 1, 4 ; Sil. 16, 127.
pavēscō —, —, ere, inch.
- paveo, to begin to fear, be alarmed: omni strepitu, S.: bellum, Ta.