pavicula
păvīcŭla, ae, f. [pavio],
- a rammer: paviculae, ὁμαλιστῆρες, Gloss. Philox.; Cato R. R. 91; 129; Col. 1, 6, 13; 12; 2, 20, 1; 11, 3, 34.
pavīcula, ae, f. (pavio), der Schlegel, womit man etwas eben schlägt, Cato u. Colum.
paviculi: idem r. c. de ij paviculis de etate ij annorum et dim. et remanere deberent quorum j pavo j ~a
păvīcŭla, (15) æ, f. (pavio), batte, instrument pour aplanir : Cato Agr. 91 ; Col. Rust. 1, 6, 13.
Hie, Demoiselle. Gloss. Lat. Græc. :
Pavicŭla
A rammer for beating down the earthen flooring of a room or other place (Cato , R. R. 91).