pavibundus
păvĭbundus, a, um, adj. [paveo],
- fearful, anxious (post-class.): trepidationes, Arn. 7, 221.
pavibundus, a, um (paveo), ängstlich, angstvoll, trepidationes, Arnob. 7, 13: quis non pavibundus exsiliat? Augustin. serm. 22, 1.
păvĭbundus, a, um (paveo), plein dʼeffroi : Arn. 7, 13 ; Aug. Serm. 22, 1.