paxillus
paxillus, i, m., = πάσσαλος, a small stake, a peg.
- I Lit., Varr. ap. Non. 153, 9; Col. 4, 16, 3; 8, 8, 3: dodrantales paxilli, Plin. 17, 21, 35, § 154; Vulg. Isa. 22, 25 et saep.*—
- II Transf.: novam haeresim novo paxillo suspendisse, Varr. ap. Non. 153, 9.
pāxillus, ī, m. (Demin. v. pālus, w. s.), ein kleiner Pfahl, ein Pflock, Cic. or. 153. Varro, Colum. u.a.
~um, palum,nægl
pauxillum, i. parum a paulo ~um, ~us a palo, i.sude , i.pel
paxillus, A.a culture ‥ hic palus ~us,a foldstake
suspende mea indumenta in aliquo ~o sive ligno
cithara ejus ~o appensa
pugnam cum eis, ~is tantum utrosque dirimentibus, acerrime committebat
pro papilione regis quem fecit et pro ~is et pomellis
cernebat namque demonis captivum supinum jacere ‥ manus singulas ad singulos hinc inde ~os religatas
quingenti fasciculi ~orum ad vineas vel virgas ad sepes claudendas
J. M. del H. ‥ fecit nos securos quod terram nostram ‥ nobis redderet et ~os ibidem poneret ad perpetuum monimentum
~us vocatur clavus rotundus conjungens duas particulas instrumenti invicem, ut altera parte quiescente altera moveatur
pro eadem capella ‥ j ~um arg’ deaur’ per totum, pond’ x s. viij d.(
sunt ‥ trabes de arboribus talibus dolande adinvicem conjugende idonee paxilis discipline
consolidati ‥ sunt ~i tabernaculi hujus quos ‥ multa et varia hereticorum impietas concutere conata est
sic pauxillus, ~us, taxillus
paxillus, ī, m. (pango), pieu, étançon : Varr. d. Non. 153, 9 ; Col. Rust. 4, 16.
Paisseau, maschoir de chanvre. Vocabular. Sussannæi Belgis
Serinsoirdicitur.