pavor
pavor, a trembling, quaking, shaking, terror, anxiety, fear, dread, alarm
to inspire fear in someone
- a trembling, quaking, throbbing, panting with fear, desire, joy, etc., anxiety, fear, dread, alarm, etc. (perh. not used by Cic.; syn.: metus, timor, tremor): pavorem, metum mentem loco moventem; ex quo illud Enni: tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat, Cic. Tusc. 4, 8, 19 (this verse of Ennius is also cited in Cic. de Or. 3, 38, 154; cf. also Enn. p. 96 Vahl., and Trag. Rel. p. 17 Rib.): hic exsultat enim pavor ac metus, Lucr. 3, 141; Hirt. B. G. 8, 13, 3: tantus terror pavorque omnes occupavit, ut, etc., Liv. 24, 20: pavor ceperat milites ne, etc., id. 24, 42: pavorem inicere, id. 28, 3: incutere, id. 27, 42; Verg. G. 1, 331: pavorem deponere, Ov. M. 10, 117: pellere, Luc. 7, 732: lenire, Sil. 8, 77.—Of expectant or joyful trembling: cum spes arrectae juvenum, exsultantiaque haurit Corda pavor pulsans, Verg. G. 3, 106; id. A. 5, 138: laeto pavore proditus, Sil. 16, 432.—Of religious fear, awe, Sil. 3, 691: pavor aquae, dread of water, hydrophobia, Plin. 25, 2, 6, § 17; 29, 5, 32, § 98 (in Cels. 5, 27, 2, aquae timor; Gr. ὑδροφοβία).—
- β Plur.: venia est tantorum danda pavorum, Luc. 1, 521; Val. Fl. 7, 147: contra formidines pavoresque, Plin. 28, 8, 29, § 115: repentini, id. 32, 10, 48, § 137: nocturni, id. 28, 8, 27, § 98; Tac. H. 4, 38; 2, 76.—
- II Păvor, personified, the god of fear, Liv. 1, 27; Lact. 1, 20; Val. Fl. 1, 799; v. pallor fin.—His priests are called Pavorii, Serv. Verg. A. 8, 285.
surgens mane et debito cum ~ore laudes Domino reddens
fugam et ~orem Christiani cernentes
irruens ‥ strage ~orem injecit
tanto ‥ horrore turbatus, tanto ~ore perterritus
nostra fragilitas ex stupore errat, quam ~or et tedium insciam preoccupat
Judei post mortem Christi semper sunt in tremore et ~ore
sentiat aliquis quod imminentis ~or passionis agoniam ‥ suscitaverit in corde Jesu
Conanus sine ~ore, sic dictus quia nusquam obstupuit
Willelmo ~ori pro iiij mdc de teg[ulis ] ad pavimentum
- 1. angst, vrees, ontzetting [caecus; simulatus; (voor: gen.) aquae]; ➤ alci pavorem inicere; tantus terror pavorque omnes occupavit ut; pavorem sedare; ~ est of ~ alqm capit (m. ne);
- 2. (Verg.) angstige verwachting, spanning; / personif. Pavor god v.d. angst.
- 4 PV-, a trembling, quaking, shaking, terror, anxiety, fear, dread, alarm: pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat, Enn. ap. C.: pavor ceperat milites ne mortiferum esset volnus, L.: corda stravit pavor, V.: pavore deposito, O.: captae urbis, panic, L.: haurit Corda pavor pulsans, trembling expectation, V.—Plur., Ta.—Person., the god of fear, L.
-
…moventem, ex quo illud Ennius tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat, exanimationem metum subsequentem et quasi comitem pavoris, conturbationem metum excutientem cogitata, formidinem metum permanentem. Voluptatis autem partes hoc modo describunt, ut malevolentia sit…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, quae ab eo, qui dicit, ipso gignuntur ac fiunt, vel coniungendis verbis, ut haec tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat. num non vis huius me versutiloquas malitias. .. videtis enim et versutiloquas…
Cicero, de Oratore
-
…quo fit ut pudorem rubor, terrorem pallor et tremor et dentium crepitus consequatur, timorem metum mali adpropinquantis, pavorem metum mentem loco moventem, ex quo illud Ennius tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat, exanimationem metum subsequentem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…si quae sunt de genere eodem. sub metum autem subiecta sunt pigritia, pudor, terror, timor, pavor, exanimatio, conturbatio, formido, voluptati malivolentia laetans malo alieno, delectatio, iactatio et similia, lubidini…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…non morbus sqq. . v. perturbatio patientia et v. fortitudo patria, patriae eversio paupertas sqq. pavor percipere καταλαμβάνειν sensibus perc. al. perfectus et v. ratio, mens perturbatio v. πάθος. lib…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…dentium crepitus consequatur, timorem metum mali adpropinquantis, pavorem metum mentem loco moventem, ex quo illud Ennius tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat, exanimationem metum subsequentem et quasi comitem pavoris, conturbationem metum excutientem cogitata, formidinem…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…cadere necesse est est enim metus futurae aegritudinis sollicita expectatio ; in quem autem metus, in eundem formido timiditas pavor ignavia ; ergo, ut idem vincatur interdum nec putet ad se praeceptum illud Atrei pertinere Proinde i ta parent…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…. aliud metus, demissum et haesitans et abiectum multis sum modis circumventus, morbo, exsilio atque inopia tum pavor sapientiam omnem mi exanimato expectorat ; mater terribilem minatur vitae cruciatum et necem, quae nemo est tam firmo ingenio…
Cicero, de Oratore
-
…tulit casus, ut Genucius ad hostes magno conatu profectus in insidias praecipitaret ; et ; legionibus necopinato pauore fusis consul circumuentus ab insciis quem intercepissent occideretur. quod ubi est Romam nuntiatum, nequaquam tantum publica calamitate maesti…
Livy, ab Urbe Condita
-
…non polluit frequenter, hunc lux serena vibrans res edocet latentes ; at qui coinquinatum vitiis cor inpiavit, lusus pavore multo species videt tremendas. hoc patriarcha noster sub carceris catena geminis simul ministris interpres adprobavit, quorum regressus unus…
Prudentius, Cathemerina