pellio
pellĭo, ōnis, m. [pellis],
- a furrier: supellex pellionis, Plaut. Men. 2, 3, 52 (402); Lampr. Alex. Sev. 24; Dig. 50, 6, 6; Cod. Th. 13, 4, 2.
pellio, ōnis, m. (pellis), der Verarbeiter der Felle, der Kürschner, Plaut. Men. 404. Lampr. Alex. Sev. 24, 5. Tarrunt. dig. 50, 6, 6. Cod. Theod. 13, 4, 2.
pelliparii seu ~ones ‥ debent accusari quod faciunt chirothecas ‥ prius quam pelles bene et sufficienter curantur
pellit’ cum tali pellion’ ‥(v.furred with the lyke furre
pellĭō, ōnis, m. (pellis), peaussier, pelletier, fourreur : Pl. Men. 404 ; Lampr. Al. Sev. 24, 5.