About

Menu

pennatus

pennatus, furnished with wings, winged

Frieze-Dennison Vergil

pennātus, a, um: adj. (penna), winged, 9.473.
pennātus (pinn-), a, um, adj. [penna],
  • furnished with wings, winged (poet. and in post-Aug. prose): hic Jovis altisoni subito pennata (al. pinnata) satelles, Cic. poët. Div. 1, 47, 106 apes, Plin. 11, 1, 1, § 1: serpentes, Ov. M. 7, 350: pennati equi, quos pegasos vocant, Plin. 8, 21, 30, § 72: Zephyrus, Lucr. 5, 738: ferrum, an arrow, Plin. 34, 14, 39, § 138.—Subst.: pennāta, ōrum, n. (sc. animalia), winged creatures, birds: pennatorum infecunda sunt, quae aduncos habent ungues, Plin. 10, 52, 73, § 143.—Prov.: Frustra jacitur rete ante oculos pennatorum, Vulg. Prov. 1, 17.—Comp.: voto pennatior, Auct. Itin. Alex. 69.—
  • II Transf.: pennatas impennatasque agnas in Saliari carmine spicas significat cum aristis, et alias sine aristis ... (Aelius oves veteres et) agnas novas voluit intellegi, Paul. ex Fest. p. 211 Müll.

Saved

Recent