percido
per-cīdo, cīdi, cīsum (perf. percecīdi, Flor. 4, 12, 7), 3, v. a. [caedo], to beat or cut to pieces, to smash.
- I In gen.: os alicui, Plaut. Pers. 2, 4, 12 (283); id. Cas. 2, 6, 52 (404); Sen. Q. N. 4, 4, 1.—
- II Esp.
- A To cut to pieces, rout utterly, destroy: exercitum, Flor. 3, 20, 10: terga hostium, id. 4, 12, 7.—
- B In mal. part., i. q. paedicare, Mart. 4, 48, 1; 7, 62, 1 al.; Sen. Prov. 5, 3; Mart. 12, 35, 2; cf.: percisus, paedicatus, πεπυγισμένος, Gloss. Philox.; so, too, alicui os, i. q. irrumare, Mart. 2, 72, 3 (al. praecisum).
percīdo, cīdī, cīsum, ere (per u. caedo), I) zerhauen, zerschlagen, os alci, Plaut.: os, Sen. – II) insbes., im obszönen Sinne: percidere alqm = pedicare, Mart.: percidere alci os = irrumare, Mart. – ➳ Sen. prov. 5, 3 jetzt praecisos.
percīdō, (15) īdī, īsum, ĕre (per, cædo), tr. ¶ 1 taillader complètement : os Pl. Pers. 283 ; Sen. Nat. 4, 4, 1, balafrer la figure [de coups] ¶ 2 transpercer [sens obscène] : Mart. 4, 48, 1 ; 12, 35, 2 ; Gloss. Phil. || = irrumare Mart. 2, 72, 3.
- 1. (Plaut.; Sen.) hard slaan op (m. acc.) [ōs alci];
- 2. neuken;
- 3. in de pan hakken [exercitum].