percito
per-cĭto, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to excite thoroughly, strongly, vehemently (ante-class.), Pac. ap. Fest. s. v. reciprocare, p. 274 Müll.: matronae percitatae tumultu, Att. ap. Non. 467, 27.
percĭtō, āre (percieo), tr., émouvoir fortement : Acc. d. Non. 467, 27 ; Fest. 274.