perflatus
perflātus, ūs, m. [perflo],
- a blowing through, a draught of air: venti, Vitr. 4, 7, 4.—Concr., a wind, breeze (post-Aug.): ut perflatus aliquis accedat, Cels. 3, 19: loca perflatum non habentia, Plin. 18, 17, 44, § 154: ulmus in perflatu firma, id. 16, 40, 79, § 218.—In plur., Col. 1, 5, 8; Plin. 17, 19, 31, § 140.
perflātus, ūs, m. (perflo), das Durchwehen, meton., der Luftzug, venti, Vitr. 4, 7, 4. – absol., Cels. u. Colum.: Plur. b. Colum. u. Plin.
1 perflātus, a, um, part. p. de perflo.
2 perflātŭs, (16) ūs, m. , ¶ 1 action de souffler à travers : Vitr. Arch. 4, 7, 4 ¶ 2 courant dʼair : Cels. Med. 3, 19 ; perflatum habere Plin. 18, 154, être aéré ; pl., Col. Rust. 1, 5, 8 ; Plin. 17, 140.
perflātus, ās, m.: soffio.