perfide
perfĭdē, adv., v. perfidus fin.
perfidē, Adv. (perfidus), treulos, pater crudeliter exponens, perfide recipiens, Sen. contr. 9, 3 (26). § 11: perf. rumpere pactum, Gell. 20, 1, 54: p. agere, Tryphon. dig. 26, 7, 55. § 1: quod perf. gestum est, Ulp. dig. 44, 4, 4. § 13.
perfĭdē (16) (perfidus), perfidement, traîtreusement : Sen. Rhet. Contr. 9, 3, 11 ; Gell. 20, 1, 54.