pergere

pergere [CL] 1 to make one’s way, move (towards), proceed (also transf. or fig.); b (w. destination indicated); c (w. acc. or abl. to indicate road, distance, or sim.). d (pr. ppl.) one who makes one’s way, traveller. et penitus numquam per terram pergo pedester Aldh. Aen. 100 (Creatura) 69; en promissa novo scribantur carmina versu! / garrula virgineas depromat pagina laudes / colaque cum pedibus pergant et commata ternis Id. VirgV 47; a797 quod vero te nesciente perrexi, necessitas hoc fecit, non voluntas Alcuin Ep. 58; pedes Dei hic possunt dici pauperes per quos et in quibus Dominus ~it inter nos in terris T. Chobham Serm. 11. 47rb.  b in Dominico Greci et Romani navigant et aequitant; panem non faciunt neque in curru ~unt nisi ad aecclesiam tantum Theod. Pen. II 8. 1; hi ‥ qui haec viderant perrexerunt ad principem Theodosium Comm. Cant. III 115; Constantius statim ad ecclesiam perrexit [Gl.: venit, ambulavit] Aldh. VirgP 25 p. 259; quo proposuit perrexit Felix Guthl. 43 p. 132; ut nemini opus sit interrogare quo vadam, videntibus cunctis quia ad caelos ~am Bede Hom. II 11. 158; rex ‥ Romam de Brittania ~it Id. HE V 24 p.355; perrexit idem sanctus ‥ Fresiam Alcuin WillP 20; tunc ~amus sic ad latrinam propter necessitatem corporis nostri Ælf. Bata 4. 1; haec terra non geldat nec ~it ad hund’ DB I 175ra; quis in illius facti laudem digne ~at? W. Malm. GR IV 339; in communem perrexit sententiam recogitans illud proverbium ‥ Id. GP I 14 p. 22; nunc igitur quoniam sic tibi placet ad reliqua ~amus Andr. S. Vict. Dan. 60; cum versus scolas ~eret obdormivit in via Canon. G. Sempr. f. 141; 1200 porrexerunt ad donum predicti R. CurR I 221; s1189 R. rex Anglie et P. rex Francie crucem acceperunt et perrexerunt apud Jerosolim’ Ann. Exon. f. 11.  c ecce salutem calicem per pocula mortis / accipiunt pariter pergentes tramite Christi Aldh. VirgV 887; in tabernaculis esse testantur in quibus iter hujus vitae ~ant et contra adversarios veritatis certamen agant Bede Ep. Cath. 72; ~ens itinere suo pervenit ad vicum Id. HE III 10 p. 147; statim paratis sociis perrexit viam suam Alcuin WillV 20; perreximus duas dietas ad Thebas Sæwulf 59; ~entes itinera que ducunt ad Christum Ailr. Serm. 4. 35. 233.  d tum subito occurrit ~entibus inimica vis daemonum Bede HE I 17 p. 34; quoddam castrum ‥ ubi omnes Tyberiadem ab Acharonte ~entes hospitantur Sæwulf 75. 2 (trans., assoc. w. or infl. by peragere) to proceed to a course of action. b (w. inf. or supine to indicate purpose). legationem ‥ suam pergentes [cf. Val. Max. II 2. 5: legationem peregerunt] P. Blois Ep. 119. 351A (v. legatio 2b).  b solitudinem invenire perrexit Felix Guthl. 24; Romam ire perrexit W. Malm. GR I 54; imperator ‥ venatum ~ens solus ad oram silve devenit W. Malm. GR II 175; de moribus eorum in sequenti libro ~am dicere Ib. II 198; Normanni liberalitatem experiri ~ens, ad eum tunc ultra mare degentem navigavit Ib. III 251; confestim aulam concilii ~ebas ingredi Id. GP IV 143; tibi tueque ‥ satisfacere ‥ ~am pertinacitati E. Thrip. SS IV 10.