periphrasis
pĕriphrăsis, is, f., = περίφρασις,
- a circumlocution, periphrase (post-Aug.), Suet. Gram. 4; Quint. 8, 3, 53; Gell. 3, 1, 6 (pure Lat.: circuitus eloquendi, ambitus verborum, circumlocutio).
periphrasis, Akk. in, Abl. ī, f. (περίφρασις), die Umschreibung (bei Quint. rein lat. circuitus eloquendi, circumlocutio gen.), Suet. gr. 4. Gell. 3, 1, 6.
perifrasis est circumlocutio, quae fit, ut aut brevitatem splendide describat et producet, aut fæditatem circuitu evitet
visio capitis super stratum peryfrasis est sompnii
per has ~es tempora totius anni ostendit
hic perifrasis consideranda que circumlocutio interpretatur est ‥ circumlocutio quasi quedam rei descriptio
perifrasis quando parva sentencia magnam habet circumlocucionem
tropus et perifrasis scema nominatur / sarcasmos et tropico flore venustatur
pĕrĭphrăsis, is, f. (περίφρασις), périphrase : Quint. 8, 3, 53.