perinvitus
perinvitus, very unwilling, with great reluctance
pĕr-invītus, a, um, adj.,
- very unwilling: ne perinvitus legerem tuas litteras, Cic. Fam. 7, 33, 2 (dub.); Liv. 40, 57, 3.
per-invītus, a, um, sehr ungern, Cic. ep. 3, 9, 1. – Cic. ep. 7, 33, 2 u. Liv. 40, 57, 3 falsche Konjektur.
pĕrinvītus, a, um, tout à fait malgré soi : Cic. Fam. 3, 9, 1 ; Liv. 40, 57, 3.
per-invītus
adj.,
- very unwilling, with great reluctance: litteras legi perinvitus.