perjurare

perjurare, perjerare, pejerare [CL] 1 to swear falsely, commit perjury (also w. in, per, or quasi-trans. w. acc.; to indicate guarantor of oath); b (pleonastically, w. fallaciter). c (pr. ppl. as sb.) one who swears falsely, perjurer. crebro jurantes sed ~jurantes Gildas EB 27; ille sub judicium reatus decidit qui etsi numquam ~jerat crebrius tamen quam opus est verum dejerat Bede Ep. Cath. 39; ne frequenter vera jurando aliquando etiam in perjurium decidatis sed eo longius a ~jerandi vitio stetis Ib.; illo videlicet judicio sub quo decidit Herodes ut vel ~jurare vel ob perjurium cavendum dum aliud necesse haberet patrare flagitium Id. Hom. II 23. 239; sicut mentiri non potest qui non loquitur, sic pejerare non potest qui jurare non appetit Ps.-Bede Collect. 268; in Deo ‥ ~jurantis Eddi 27 (v. 1c infra); voluit pejerare, sicut diximus, sed non permisit sanctus quoniam vindicta erat juxta elapsa coelitus quam non speravit ille stultus Byrht. V. Ecgwini 393 (recte 383) ; Victoria ‥ filia Stygis, quia Jovi se exposuit, meruit a Jove quod per suam matrem jurarent superi, et qui eam pejeraret nectare, potu sc. divino, et ambrosia, celesti herba, careret Natura Deorum 17; in Deum pejerare convincitur. sic igitur perjurio et idolatria tenetur R. Melun DP 3 p. 4; ita ut sacramenta super hec ‥ et prestare vereantur et pejerare Gir. TH III 33; ‘non accipies in vanum nomen Domini’, i. non ~jurabis per nomen Domini P. Blois Ep. Sup. 28. 37; c1208 iste jurat se facturum veniale si tamen aliquis juraverit se facturum mortale. numquid tenetur pejerare P. Blois Ep. Sup. 53. 7; parati congredi in duello cum fratribus, parati etiam ~jurare pro peccatis super quibus accusantur T. Chobham Praed. 88; s1217 per ocularium galee, caput ejus [sc. comitis Perticensis] perforando, cerebrum effudit et merito, quia per cerebrum Dei sepe pejeravit M. Par. Maj. III 22; quia qui semel convictus est de perjurio presumitur quod iterum velit pejorare [v. l. pejerare] Bracton 292b (v. convincere 6b); ipse nempe Stigandus ingenita mentis duricia nihil de proprio admittere volens ~avit per omnem sanctum se nummum non habere Knighton I 61.  b sub tribus testibus fallaciter ~jurantibus [gl.: perjurus quod perpere jurat,i. male valde jurantibus] Aldh. VirgP 32 p. 271.  c eisdem cladibus quibus ~antes [gl.: male jurantes; valde jurantes, þa mansweriendan] devotabant crudeliter percussit Aldh. VirgP 32 p. 272; Creator regnum et vitam in Deo suo ~jurantis ‥ destruat Eddi 27. 2 (refl. or pass.) to perjure oneself, be perjured. 1221 nequiter et in felonia et in pace ‥ regis voluit se ~are ut auferret ei catalla sua PlCrGlouc 6; qui se ~are voluit pro catallis suis ei auferendis Ib.; si servus cogatur a domino perjurare uterque est ~juratus Fleta 335; juret se fore pejeratum ‥ nam qui jurat esse pejeratum bene jurat pejerans hoc solum quod tunc bene jurat Rog. Swyn. Insol. 53 p. 198; s1453 qui se sic ~at, gravius in se peccat quam ‥ Reg. Whet. I 122. 3 (in gl. understood as) to swear intensely or zealously. ~antibus [gl.: valde jurantibus] Aldh. VirgP 32 p. 271 (v. 1b & 1c supra). 4 to swear in (as juror), (p. ppl. as sb. m.) juror, juryman. si se purgaret ad perjuratos duodenos / de convicinis (De morte Edwardi III) Pol. Poems I 220. 5 to swear to, vouch for (cf. jurare 7). c1220 [in the saltmarsh] inter terras ~atas et Capenesse Doc. Robertsbr. 73.