perlator
perlātor, ōris, m. [perfero],
- a bearer, carrier, conveyer (post-class.): litterarum, Symm. Ep. 5, 28: perlatore capto, Amm.21, 16, 11; August. Ep. 146 et saep.
perlātor, ōris, m. (perfero), der Überbringer, v. Briefboten, litterarum, Paul. Nol. in Augustin. epist. 121, 1. Symm. epist. 5, 28: epistulae tuae, Augustin. epist. 262, 5: libri, ibid. 222, 3: perlatore (fascis epistularum) capto, Amm. 21, 16, 11: quia ut cito finirem festinatio perlatoris urgebat, Augustin. epist. 149, 2.
scripta, qua ~ores ad ‥ papam adduxerunt
perlātŏr, ōris, m. (perfero), porteur [de lettres], messager : Symm. Ep. 5, 28 ; Amm. 21, 16, 11.