perspicue

perspĭcŭē, adv., v. perspicuus fin.

perspicuē, Adv. (perspicuus), klar, offenbar, deutlich, plane et p. expedire alqd, Cic.: aperte et perspicue nulla esse iudicia, Cic.: p. falsa esse, Cic.: quas (litteras) equidem miscebo agrestibus negotiis quam potero dilucide atque p., Plin.

perspicue [CL] 1 very clearly or visibly, in an easily perceivable manner. indiscreto boni malique judicio carpebantur ita ut ~e ‥ effundi videretur contemptio Gildas EB 21; ‘an semper ~e exordieri debet orator? ’ ‘aliquando ~e, aliquando per circuitionem Alcuin Rhet. 21; 1072 ut ex hoc ‥ ~e cognoscatis quid ‥ Lanfr. Ep. 3 (4 p. 54); est ea ab illis ~e internoscere tum paucis tum nullis notum Balsh. AD rec. 2 108; ex quibus exemplis ~e perpendi potest quam Gir. SD 34; ubi veritas non ~e et nude sed per figurarum enigmata quasi in speculo cernitur W. Newb. Serm. 855. 2 in a sharp-sighted manner. surgens ‥ puer [cecus] et ~e vidit Mir. Wulfst. I 30.

perspĭcŭē, (14) très nettement, très clairement : Cic. Fin. 3, 19 || évidemment : Cic. Cæl. 26.

perspicue . adv.
分明。

Suggest a Translation
See an image

perspicuē adv.

• perspicuus, evidently, clearly, manifestly: res perspicue expedire: falsa.