About

Menu

pertaedet

pertaedet, it wearies, disgusts, makes sick

Frieze-Dennison Vergil

pertaedet , taesum est, 2, impers.: (with mē, tē, etc.), it much wearies me, you, etc.; one is weary, disgusted; w. gen. of the thing, 4.18; 5.714.
per-taedet, taesum est, 2 (quidam pertisum volunt:
  • quod consuetudo non probavit, Cic. Or. 48, 159; cf. Fest. pp. 216 sq.; 273, 8 Müll.; also Paul. ex Fest. p. 72, 18 Müll.), v. impers. and n., to be disgusted or wearied with any thing; to feel disgust at, be sick of.
          • α With gen.: me sermonis pertaesum est, Plaut. Most. 1, 4, 4 (316): quem pertaesum est esse domi, Lucr. 3, 1061: pertaesum est enim (me) levitatis, Cic. Q. Fr. 1, 2, 2, § 4: pertaesum est vos injuriae, Sall. H. 3, 61, 8 Dietsch: negotii, Nep. Att. 15, 2: duas uxores habuerat, quarum matrimonii pertaedebat, Gell. 15, 20, 6: lentitudinis eorum pertaesa, Tac. A. 15, 51.—
          • β With dat.: usque adeo pertaesum vos mihi esse, Gracch. ap. Diom. p. 291 P.—
          • γ With acc.: pertaesus ignaviam suam, Suet. Caes. 7: pertaesus morum perversitatem ejus, id. Aug. 62; id. Tib. 67.

Saved

Recent