pertenuis
pertenuis, extremely slight, very weak
per-tĕnŭis, e, adj., very thin, very small or fine.
- I Lit.: sabulum pertenue, Plin. 18, 6, 7, § 34.—
- II Trop., very slight or slender, very weak: spes salutis, Cic. Fam. 14, 3, 2: discrimen, id. Agr. 2, 32, 87: suspicio, id. Clu. 60, 168: argumentum, id. Verr. 1, 6, 17: ars, id. de Or. 1, 23, 107.
per-tenuis, e, I) sehr dünn, sabulum, Cato fr. b. Plin. 18, 34. – II) übtr., sehr klein, sehr gering, sehr schwach, spes, Cic.: suspicio, Cic.: ars, Cic.: patrimonium, Capit.
vir ‥ naso adunco ~i
tenuis componitur ‥ ~is, i. valde tenuis
lapillum modica quantitate ~em
bractea pertenuis faciem superenatat unde
~is cesaries
erat ‥ barba admodum ~i
halitu tantum ~i quod [v. l. quia ] viveret demonstrans
dietam ‥ oportet esse ~em, ptisanam scilicet, et micam panis ter in aquis ‥ ablutam
pertĕnŭis, (14) e, très fin [en parl. du sable] : Plin. 18, 34 || [fig.] très petit, très faible, très léger : Cic. Clu. 168 ; de Or. 1, 107.
per-tenuis e, adj.,
- extremely slight, very weak: spes salutis: suspicio: argumentum: ars.