pestilentiosus
pestĭlentĭōsus, a, um, adj. [pestilentia],
- pestilential, unhealthy (post-class.): locus, Dig. 43, 8, 2, § 29.
pestilentiōsus, a, um (pestilentia), verpestet, locus, Ulp. dig. 43, 8, 2. § 29: aegritudo, Ps. Soran. qu. medic. 107: ulcera, Marc. Emp. 11: übtr., verderblich, Manichaei doctrina, Augustin. de nupt. et concup. 2, 29, 50: desideria, Augustin. conf. 4, 10.
ut nihil ~um esset in aere, nihil in mari tempestuosum
pestĭlentĭōsus, a, um, pestilentiel, empesté : Dig. 43, 8, 2, 29.
- 1. met pest besmet;
- 2. verderfelijk.
Sed et hoc pro Pestilentiosis hominum moribus, salubri ordinatione censemus, ne quis in Principem maledicta congerat.