petulanter
petulanter, pertly, wantonly, impudently, petulantly
petulanter, Adv. (petulans), mutwillig, leichtfertig, frech, ausgelassen, pet. vivere, Cic.: pet. in alqm invehi, Cic.: p. et procaciter insultare alci, Augustin.: petulantius iactari, Cic.: petulantius contrectare, Iustin.: petulantissime fieri, Cic.
ille ‥ contra vetitum petulanter habenas / solvit equo fidens
inimicum ~er insultantem modesta cunctatione frangas
Guorthemir ‥ cum Hengisto et Horso et cum gente illorum ~er pugnabat
~er, luxuriose
cum pisces per nimiam concupiscentiam sperma emittunt, et alter ab altero ~er per os sperma recipit
quis ‥ oscula lasciva tam ~er appeteret?
pĕtŭlantĕr (13) (petulans), impudemment, effrontément : Cic. Att. 2, 19, 3 ; Cæl. 38 || -tius Cic. Cæl. 6 ; -tissime Cic. Att. 9, 19, 1.
petulanter adv.with comp.and sup.
- petulans, pertly, wantonly, impudently, petulantly: in Pompeium invehi: iactari petulantius: petulantissime insectari.