Petrus
Pĕtrus, ī, m. (Πέτρος), saint Pierre, surnommé Céphas, le prince des Apôtres, appelé primitivement Simon : Bibl.
Æstimans seu taxans ad 27. florenos Rhenenses auri, 40. Petros auri, 18. scuta, etc.
Pietre, Monetæ minutioris species. Lit. remiss. ann. 1455. in Reg. 189. Chartoph. reg. ch. 34 :
La suppliante requist à icellui Saunier qu'il voulsist lui prester cent Pietres pour autres ses affaires.Aliæ ann. 1474. in Reg. 195. ch. 1157 :
Et presta lors son maistre au suppliant ung Pietres et cinq patars, faisant lors iceulx trente solz.
Prosiliit ad arma cum suis ; et benedictione ac remissione a Legato recepta, cum idem Legatus maledixisset hostibus in nomine Domini, Comes alta voce S. Petrum invocans adjutorem, processit ad pugnam.De copiis vero laicis testatissimum id reliquit Bruno de bello Saxonico :
Ibi quidam de nostris adversarium sibi videns obvium, velut suum salutavit socium dicens S. Petre, quod nomen Saxones pro symbolo tenebant omnes in ore.Hæc post Carolum de Aquino in Gloss. milit.