phaleratus
phaleratus, decorated, wearing ornamental plates
phalerātus (falerātus), a, um (phalerae), mit Stirn-und Brustschmuck geziert, equi, Liv.: cursores, Mart.: turba Mazacum (als Vorreiter), Suet. – bildl., ph. dicta, schön klingende, prächtig eingekleidete Worte, Ter. Phorm. 500.
phălĕrātus, (14) a, um (phaleræ), ¶ 1 orné de phalères [en parl. des hommes et des chevaux] : Suet. Nero 30 ; Liv. 30, 17, 13 ¶ 2 [fig.] orné, fleuri [en parl. du style] : phalerata dicta Ter. Phorm. 500, paroles dorées, belles paroles.
- 1. met borstversiering getooid;
- 2. (Ter.) metaf. fraai [dicta].
phalerātus
adj.
- phalerae, decorated, wearing ornamental plates: equi, L.—Fig.: dicta, fine speeches, T.