phaleris
phălēris, v. 1. phalaris.
1. phalēris, idis, f. (attisch φαληρίς, dorisch φαλαρίς), I) (phaleris) das Wasserhuhn (Fulica, L.), Varro r. r. 3, 11, 4. Colum. 8, 15, 1. Plin. 10, 132. – II) (phalaris) eine Pflanze, viell. Phalaris Canariensis (L.), Kanariengras, Plin. 27, 126.
phălēris (-lāris), ĭdis, f. (φαλαρίς), foulque [espèce de poule dʼeau] : Col. Rust. 8, 15 || phalaris [plante] : Plin. 27, 126.
phălēris: = phalaris.