phantasma
phantasma, ătis, n., = φάντασμα.
- An apparition, spectre, phantom (post-Aug.; cf.: idolon, imago, simulacrum): velim scire, esse phantasmata et habere figuram ... an inania, etc., Plin. Ep. 7, 27, 1: si phantasma fuit Christus, Tert. adv. Marc. 5, 7; Vulg. Matt. 14, 26; id. Marc. 6, 49.—
- II In gen., an image, appearance, phantasm of an object (late Lat. for visum, imago, species): Alexandriam cum eloqui volo, quam nunquam vidi, praesto est apud me phantasma ejus, Aug. Trinit. 8, 6.
phantasma, atis, n. (φάντασμα), I) die Erscheinung, das Gespenst, Plin. ep. 7, 27, 1. Tert. adv. Marc. 5, 7. – II) das Bild, die Vorstellung einer Sache, Augustin. de trin. 8, 6. Vulg. Marc. 6, 49 u.a.
fantasma, vel fantasia,gedwimor
fantasma,scinhiw ‥ fantasmate,þære glyderinge ‥ fantasma,scin , idem et nebulum
ille qui volatico fantasmate se derideri putaret
subtrahit ‥ pedem furtim ut effugiat, fantasma sive prestigium timens
vidit ‥ episcopus ‥ effigiem hominis per totam noctem ‥ et ignorans quid esset, putans autem fantasma esse, in magnum incidit mentis stuporem
hii nos tutantur, pellunt phantasmata, pestes / aerias removent, insidiasque fugant
rogo quid dicendum est de talibus miseris et superstitiosis qui de nocte dicunt se videre reginas pulcherrimas et alias puellas tripudiantes cum domina Diana, choreas ducentes cum dea paganorum, qui in nostro vulgari dicuntur(elves ‥ que omnia non sunt nisi fantasmata a maligno spiritu illis demonstrata
quid est homo? mens incarnata, laboriosa anima, ‥ fantasma temporis, spectator vite
subito ex inproviso velut novum fantasma episcopus apparuit
fantasma, visio
magicum falsi fantasma Simonis
tetro haud fallatur falsi fantasmate Zambri
saecla priora quidem, lubrico fantasmate lusa
potestatem inimici et omne fantasma diaboli
ut fias aqua exorcizata ad effugandam omnem potestatem inimici et omne fantasma [(gl. ] diaboliscinelac
fuit quidam puer, qui per biennium non comedit. postea compertum est illud esse per fantasma demonum incubarum
visionem quamdocumque vigilando aut sompnium dormiendo non reputetis nisi fantasma [gl.: ]gile
albis atque nigris coloribus ~a tuum depingis
a mundanorum phantasmate memoria custoditur
metuebat quoque ne ‥ cederet pariter vel intima contemplatio tetris ~atibus vel interna puritas externis vanitatibus
ipsa racionalis cognicio assurgit in contemplacionem Trinitatis per intelligenciam a fantasmatibus denudatam
illud quod est in intellectu, in quo intellectus conformatur rei, non est [in ] intellectu subjective, quia intellectus intelligendo rem tendit in rem ut in fantasmate; igitur in fantasmate terminatur ista tencio; igitur et conformitas erit in fantasmate
putansque per fantasma prefuisse in abbatem, quem nullus in mente habuit
sensus particularis ‥ intellectus agens, cujus creata sunt exemplaria, irradiat supra fantasmata
si intellectus noster videt in luce illa, aut per hoc quia lux illa imprimit super intellectum species intelligibiles, et hoc non videtur, quia tunc imprimeretur per creationem, item tunc essent ejusdem rei due species: una que est a ~ate vel ab ea extrahitur, alia que divinitus imprimitur
intellectus possibilis natus est moveri ad cognitionem ab intellectu agente et ~ate
quia illa species que potest representare sensibile tamquam objectum in somniis, esset ~a, non species intelligibilis
~a illustratum agens in intellectum causat ibi suam similitudinem, que non potest esse aliud quam species
quod quidem faciunt alii [sc. spiritus vitales ] ad ~a in corpore et communem sensum; alii ad visum; alii ad auditum
Margaria de Laburd de Weruntone, habens spasmum et dissemteriam et fantasma in capite
phantasma, (16) ătis, n. (φάντασμα), être imaginaire, fantôme, spectre : Plin. Min. Ep. 7, 27, 1 || idée, représentation par lʼimagination : Aug. Trin. 8, 6.
- 1. (postklass.) geestverschijning;
- 2. (Laatl.) voorstelling; drogbeeld, hersenspinsel.