phanum
veen, et plur.
venen, lacus, paludes. Harum autem vocum vestigia habentur in Malbergiis, quæ recensentur in Lege Salica edit. Heroldi, scilicet in
Reppophano, Repphano, Theophanoet
Trowidowano, quæ quidem terminatio arguit locos fuisse sitos in locis palustribus, quos
faignesinde vocant Luxemburgenses : unde nostri
fangepro luto formarunt.
Phanusoccurrit in Epist. Simonis de Gramaudo Patriarchæ Alexandr. ann. 1400. apud Martenium. tom. 2. Anecdot. col. 1239 :
Phanus enim schismatis quos inquinat, æquat.