philosophaster
phĭlŏsŏphaster, tri, m. [philosophus],
- a bad philosopher, a philosophaster, Aug. Civ. Dei, 2, 27 dub.
philosophaster, strī, m. (philosophus), ein Afterphilosoph, Scheinphilosoph, Augustin. de civ. dei 2, 27 in. u. op. imperf. c. Iulian. 5, 11 u. 6, 18. – im guten Sinne = philosophus, vir gravis et philosophaster, Augustin. de civ. dei 2, 27.
phĭlŏsŏphastĕr, trī, m. , prétendu philosophe : Aug. Civ. 2, 27.