philosophus
philosophus, philosophical
- philosophical: philosopha sententia, Pac. ap. Gell. 13, 8, 4: scriptiones, Cic. Tusc. 5, 41, 121: verbum, Macr. S. 7, 1, § 1: tractatus, id. ib. 7, 1, § 13.—
- II Subst.
- A phĭ-lŏsŏphus, i, m., a philosopher: philosophi denique ipsius, qui de suā vi ac sapientiā unus omnia paene profitetur, est tamen quaedam descriptio, ut is, qui studeat, omnium rerum divinarum atque humanarum vim, naturam causasque nosse et omnem bene vivendi rationem tenere et persequi, nomine hoc appelletur, Cic. de Or. 1, 49, 212: alio tempore rhetorum praecepta tradere, alio philosophorum, id. Tusc. 2, 3, 9: nemo aegrotus quicquam somniat tam infandum, quod non aliquis dicat philosophus, Varr. ap. Non. 56, 15; cf. Cic. Div. 2, 58, 119.—Plur.: Stoici philosophi, Vulg. Act. 17, 18.—
- B phĭlŏsŏpha, ae, f., a female philosopher: ea villa tamquam philosopha videtur esse, Cic. Q. Fr. 3, 1, 2, § 5; so in apposition: philosopha anicula, Verus ap. Vulcat. Avid. Cass. 1.—Hence, adv.: phĭlŏsŏphē, philosophically: in his ipsis prooemiis philosophe scribere voluimus, Cic. Ac. 1, 2, 8.—Ironically, Plaut. Rud. 4, 3, 47 (984).
Lanfrancus archiepiscopus, vir ~us, vir perspicuus, cui successit Anselmus, ~us et sanctissimus
sermo ‥ / nudus philosofos horret adire viros
quidam Lumbardi quandoque ponunt ultimam, quandoque non, et recedunt sub intentione concordantie ultime in eodem sono. tamen concordantia ~a non est
Pytagoram, nomen libri et ~i qui primus scripsit
tam ~orum quam grammaticorum auctoritas
~us,uðuuta
summum profiterier audet / se fore phīlosophum cunctoque sophismate comptum, / dum minime sciat hoc quid phīlosophus sit
precipui quoque phisici et ~i duos tantum esse commemorant, ut Aristoteles, Plato, Ysaac
phīlosophus cinis est, nomen inane manet
~us ‥ dicitur a ‘philos’, quod est amicus, et ‘sophos’, quod est sapiens, sive ‘sopia’, quod est sapientia, quasi amator sapientie
hic philosofus,a fylysofer
sicut ‥ urbs Romam, Maronem poeta exprimit, sic et ~i nomen circa Aristotilem utentium placito contractum est
philosopho, cui dat Grecia tota manus. / Grecia? sed mundus. mundus? sed numina
[anima ] diffinitur a ~o in libro De Anima
de quinta essentia ostendit ~us, quod ipsa est spherica
hec propositio universalis ‘omnis homo est animal’ secundum ~um est perpetue veritatis
quod brevi sermone ~us exarat, dicens ‘justicia est virtus reddens unicuique quod suum est? ’
prima autem et maxima variatio nature est in locis mundi, et maxime consideranda est a naturali ~o
naturalis ~us dicit quod genus est equivocum
moralis ille ~us egregius [sc. Seneca ]
morales ~os
quod quedam res ad invicem habent habitudinem, ideo dicit primus ~us quod ‘ens’ dicitur de substantia et accidentibus analogice(
nam ‥ vere omnino dixit quidam saecularium scriptorum, quia felicissimo mundus statu ageretur, si vel reges philosopharentur vel regnarent ~i(
juxta illam Platonis sententiam, qua dicit beatam esse rempublicam si vel ~i regnarent vel reges philosopharentur
a multis lapis sapientium ~orum appellatur
ovum ~orum dissolvere
lapidem magnum quem omnes ~i quesierunt
pars una medicine in ovo ~orum ad baln’
Splenduit temporibus nostris Lanfrancus Archiepiscopus vir Philosophus, vir perspicuus ; cui successit Anselmus Philosophus et sanctissimus.Ibidem :
Tempore nostro... Episcopus Londoniensis... Gillebertus magnus Philosophus.
filosofiforte sunt monachi vel clerici ; et Liudprand. Antapod. lib. 3. cap. 19.
Signa Canonicorum S. Mauricii Viennensis Ecclesiæ, Otmari Decani, Rostanni Archidiaconi, Adalardi Philosophi, Benardi Canonici, Ricardi Præcentoris, et aliorum Canonicorum.
Magisterio Geddonis Philosophi traditur,qui quidem Geddo apud eumdem lib. 7. cap. 35. dicitur
quondam scolæ magister, sed tunc æcclesiæ custos.
- , φιλόσοφος, philosophical: scriptiones.—As substm. and fa philosopher: nobilis: praecepta philosophorum: ea villa tamquam philosopha videtur esse.
-
…ibi homo coepit me obsecrare Ut sibi liceret discere id de me sectari iussi ; Si potis est, tanquam philosophorum habent disciplina ex ipsis Vocabula, parasiti item ut Gnathonici vocentur. Viden otium et cibus quid faciat alienus Sed…
Terence, Eunuchus
-
…ac perferendo summae legi parens sine timore. quamvis licet insectemur istos, ut Carneades solebat, metuo ne soli philosophi sint. quae enim istarum definitionum non aperit notionem nostram, quam habemus omnes de fortitudine tectam atque involutam qua…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…garrire coeperunt, et hoc ipso tempore, cum omnia gymnasia philosophi teneant, tamen eorum auditores discum audire quam philosophum malunt ; qui simul ut increpuit, in media oratione de maximis rebus et gravissimis disputantem philosophum omnes unctionis causa…
Cicero, de Oratore
-
…sibi quisque vindicat, dicendi autem, id est eloquendi, maxima vis soli huic conceditur. quamquam enim et philosophi quidam ornate locuti sunt si quidem et Theophrastus a divinitate loquendi nomen invenit et Aristoteles Isocratem ipsum lacessivit et Xenophontis…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…, inquam, nos mavis quam dialectice disputare Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit. Zenonis est, inquam, hoc Stoici. omnem vim loquendi, ut iam ante Aristoteles, in…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…divinorum aut respondere soleat aut consuli, quid bonum sit, quid malum, quid neutrum sunt enim haec propria philosophorum. quid de officio num quis haruspicem consulit, quem ad modum sit cum parentibus, cum fratribus, cum…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…facile posset repugnari obsistique fortunae, quod maximae res essent in potestate sapientis. varietates autem iniuriasque fortunae facile veterum philosophorum praeceptis instituta vita superabat. Principiis autem a natura datis amplitudines quaedam bonorum excitabantur partim profectae a contemplatione rerum occultiorum…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…de collocanda pecunia vellem etiam de utenda, commodius a quibusdam optimis viris ad Ianum medium sedentibus quam ab ullis philosophis ulla in schola disputatur. Sunt tamen ea cognoscenda ; pertinent enim ad utilitatem, de qua hoc libro disputatum…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…discum audire quam philosophum malunt ; qui simul ut increpuit, in media oratione de maximis rebus et gravissimis disputantem philosophum omnes unctionis causa relinquunt ; ita levissimam delectationem gravissimae, ut ipsi ferunt, utilitati anteponunt. Otium autem quod…
Cicero, de Oratore
-
…nec mihi hunc errorem, quo delector, dum vivo, extorqueri volo ; sin mortuus, ut quidam minuti philosophi censent, nihil sentiam, non vereor ne hunc errorem meum philosophi mortui irrideant. quod si non sumus immortales…
M. Tullius Cicero, De Senectute