pituinus
pĭtŭĭnus (pĭtyĭnus), a, um, adj., = πιτύινος,
- of or from pines, pine- (post-class.): resina, Scrib. Comp. 202; 205; Veg. Vet. 4, 28; acc. to the Gr. orthog., resina pityina, Marc. Emp. 36.
pituinus u. pityinus, a, um (πιτύϊνος), von Fichten, Fichten-, resina pituina, Scrib. Larg. 202 u. 205. Veget. mul. 6, 28, 18: resina pityina, Marc. Emp. 36.
resina ~a, i. non frixa
pituinis, i. resine
resina pini, i. pitunias
pĭtŭĭnus (-tўĭnus), a, um, de pin : Scrib. Comp. 202 et 205 ; M. Emp. 36.