pittaciolum
pittaciolum (auch pictaciolum geschr.), Demin. v. pittacium (w. s.), Hieron. in Matth. 33, 6. Aldh. de laud. virg. 49.
his ‥ praefatis virginum catervis nequaquam Eustochiae et Demetriadis virtutum rumusculus ‥ a nostris litterarum scedulis et apicum ~is [v. l. pittatiolis, pitaciolis, pictaciolis; gl.: membranulis, ] excludaturbocfellum, ærendgewritum
melius est ‥ evangelicas habere scriptas ammonitiones in mente magis, quam ~is exaratas in collo circumferre
rogo ‥ laborantes in caribdi secularis phylosophie ne despiciant hoc pitaciolum legis divine
pittăcĭŏlum, ī, n. , dim. de pittacium, amulette : Hier. Matth. 33, 6.