platicus
plătĭcus, a, um, adj., = πλατικός,
- general, compendious, summary (post-class.): dispositio, Firm. Math. 3, 2.—Adv.: plă-tĭcē, in general, generally (post-class.): platice institui, Firm. Math. 2, 16.
platicus, a, um, kompendiarisch, in das Allgemeine gezogen, Firm. math. 3, 2.
plătĭcus, a, um (πλατικός), élémentaire : Firm. Math. 3, 2.
Platica dispositio.
Platice, ruditer, apud eumdem Firmicum lib. 2. cap. 16 :
Debet is, qui instituitur, primum Platice institui : ut his apertioribus levioribusque compositus atque formatus, secretiora deinceps genituræ confidentius consequatur.