About Report a problem

Menu

ploramen

ploramen [CL plorare+-men] , (act of) weeping, expression of grief. b tear. sicut conceptus est sine peccamine / sic partus virginis sine ploramine Walt. Wimb. Carm. 67; terra concutitur mole ploraminis / ferre non sustinens vim tanti fluminis Ib. 622.  b flumen, ~en, flentium humor Osb. Glouc. Deriv. 246.

Saved

Recent