plorare

plorare [CL] 1 to shed tears, weep, express grief, wail; b (w. in or pro & abl. or propter & acc. to indicate cause of weeping). c (pr. ppl. as sb.) one who weeps. [infans] ~ans et lacrimans quem pene nullus consolari potuit V. Cuthb. I 3; surge ‥ frater mi, et noli ~are sed gaudio gaude (V. Cuthb.) Bede HE IV 27 p. 275; altera vice legimus, altera ~avimus, immo cum fletu legimus Cuthb. Ob. Baedae clxi; quare quidam nunquam ~are possunt, alii facillime? Quaest. Salern. N 56; rex David ~at super tumulum Abner Ad. Dore Pictor 159; ridet et cantat freneticus, sed ~at et luget medicus T. Chobham Serm. 23. 92rb.. b signavi ei mulierem ‥ ~antem propter filium suum nuper mortuum V. Cuthb. IV 6; mortuo amico suo Lazaro Christus plorat et non ~at mulier illa Machabea in morte horrenda septem filiorum Ailr. Serm. 3. 31. 225; ille offert turturem qui pro verecundia de peccatis suis ~at ante Deum Ib. 5. 25. 238; pro inimicis orant et ~ant, pro alienis peccatis dolent et lugent Bald. Cant. Serm. 1. 23. 566. c imperiali potentia abradere ac ~anti pinnicula profluentis incausti in melius ab errore reformatum emendare praecipias B. V. Dunst. 1. 2 (trans) to bewail, mourn, grieve over, weep for. quid restat tibi, o peccator, nisi ut in tota vita tua ~es totam vitam tuam ut ipsa tota se ~et totam? Anselm (Medit. 1) III 77; ut nostra et aliorum peccata ~emus Id. Misc. 331; ~a ‥ carissimum patrem tuum ‥ ~a dulcissimum amicum tuum Ailr. Spec. Car. I 35. 104. 541; mulier, quid ploras? Drama I 382.

Menu

Word wheel

plorare

Saved

Recent