ploum
plammorativocabant, ut auctor est Plinius lib. 18. cap. 18.
Planaratiedidit Harduinus, sed
Plaustraratihaud improbabiliter legendum putat, ob rotulas nempe aratro additas, similitudinemque plaustri vel currus.
Si quisPloum aut aratrum alienum iniquo animo scapellaverit, etc.
Plovum, in Cod. Mutin. apud Murator. tom. 1. part. 2. pag. 40. Statuta Montis Regal. fol. 223 :
Si transeundo, et faciendo viam novam per alienam possessionem cum bestiis a basto, seu cum curru, Plovo, seu carrula, solvat bannum.
Plowenappellare alii notarunt. At editio Boerii habet
Plonum, Heroldi vero
Prælonum, pag. 193.
Ploh, tom. 3. col. 359. et Grimm. Grammat. tom. 3. pag. 414.