plumbo
plumbo, āvi, ātum, 1, v. a. [plumbum].
- To lead, to solder with lead (ante-class. and post-Aug.): modiolos indet et plumbet, Cato R. R. 21: argentum, Plin. 34, 17, 48, § 161: scyphum alieno plumbo, Dig. 41, 1, 27.—
- II To make a thing of lead; hence, plumbātus, a, um, Part., leaden (post-Aug.): plumbatae sagittae, Plin. 10, 33, 50, § 97: jacula, Sol. 3, 3: canales, Front. Aquaed. 124: tabulae, Val. Max. 3, 7, n. 2. —
- B Subst.: plumbātae, ārum, f.
- 1 Leaden balls, Veg. Mil. 1, 17.—
- 2 Scourges to which leaden balls are attached: plumbatarum ictus, Cod. Th. 9, 35, 2.
plumbo, āvī, ātum, āre (plumbum), verbleien, mit Blei verlöten, Cato, Plin. u. ICt.
See: plumbare
plumbō, (16) āvī, ātum, āre (plumbum), tr., souder : Cato Agr. 21 ; Plin. 34, 161.
- 1. (Plin. Mai.) (met lood) solderen;
- 2. met lood verzwaren [sagittam].