plumeus
plumeus, downy, filled with down
plūmĕus, a, um, adj. [pluma].
- Lit., downy, covered or filled with down, down- (class.): culcita plumea, Cic. Tusc. 3, 19, 46: aures, Plin. 10, 23, 33, § 68.—
- II Transf.
- A Downy, like down, i. e. light, soft, delicate (poet. and post-class.): plumea pondera, Mart. 4, 19, 7: nives, Arn. 2, 84: plumea et lactea cutis, Ap. Met. 3, 14, 6.—
- B Embroidered: indumenta, Prud. Ham. 295.
plūmeus, a, um (pluma), I) flaumig = mit Flaumfedern versehen, olor, Manil.: culcita, Varro fr. u. Cic.: torus, Ov.: fulcrum (Flaumbett), Amm.: aures, Plin. – II) übtr.: A) flaumig = leicht, zart, pondus, Mart.: nix, Arnob.: cutis, Apul. – B) flaumfederartig, indumenta texere plumea, Brokatgewänder wirken (weben), Prud. ham. 295. Vgl. plumarius.
pro cariagio duodecim lectorum ~eorum
purpoynte, bed hyllynge ‥ ~ea
~eum est argumentum id, ideo levi racione sufflatum
plūmĕus, (16) a, um (pluma), de plumes, de duvet : Cic. Tusc. 3, 46 ; [fig.] : Prud. Ham. 295 || léger comme la plume : Mart. 4, 19, 7.
- 1. van donsveren [torus];
- 2. (veder)licht, zacht [pondus].
plūmeus
adj.
- pluma, downy, filled with down: culcita: torus, O.