pollutio
pollūtĭo, ōnis, f. [polluo],
- defilement, contamination, pollution, Pall. 9, 10: peccati, Vulg. Judith, 13, 20.
pollūtio, ōnis, f. (polluo), die Besudelung, Verunreinigung, Pallad. 9, 10, 2. Vulg. Iudith 4, 10 u. 13, 20 u.a. Eccl.
ponamus divitem ‥ in manu tenere margaritam pretiosam quam nulla umquam ~o tetigit
peniteat juxta modum pullutionis
~o sanctuarii
de ~one nostre ecclesie
Sathane satellites, irrumpentes templum, inauditum perpetrant sceleris exemplum, ~onem utique illius aule Dei
a te mundentur †polliciones [(l. polluciones ] mentis
sacerdos: “nocturnam ~onem passus es? ” penitens: “frequenter”
abundantibus spiritibus et humoribus, sequitur ~o. sed in vigiliis hoc non evenit per imaginationem
eunuchi quando castrantur ante ~onem in somno, non oritur in corpore eorum post hec pilus
inhibetur ‥ voluntaria ~o [sc. corporis ]
~o, que est dormiendo communiter emissio spermatis
pollūtĭō, ōnis, f. (polluo), salissure, souillure : Pall. 9, 10, 2 || [fig.] Vulg. Judith 13, 20.