Logeion | polosus

polosus [CL polus+-osus] , lofty, high. polus ‥ unde ~us, -a, -um, i. altus, sublimis Osb. Glouc. Deriv. 431.

pŏlōsus, a, um (polus), haut, élevé : Gloss. Scal.

, Illustris, in Actis S. Henrici Imperat. tom. 3. Julii pag. 786 : Ecce coronatur divinitus atque beatur Rex pius, Henricus proavorum stirpe Polosus.

polosus