pontarius
pontārius, iī, m., viell. = puntarius, d.i. punctarius, ein Gladiator, der stichweise (punctim) od. der scharmützelnd (s. pūnctāriola) kämpft, Corp. inscr. Lat. 10, 1074 (eine andere Erklärung von pontarius gibt Heräus in Wölfflins Archiv 13, 432).
domum ~enarii et terrulam ad eam pertinentem ad pontem juxta Medlee(
~enario de Ely, xl s.
terra ‥ que jacet inter terram ~arii ‥ et inter terram Ysabelle
in sotularibus ~arii emptis vj d. ‥ in liberacione relicte Ricardi de la Gayole ~arii ‥ iij qu
in bannum domus ~erii Bajonensis
volumus ‥ quod inhabitantes ville ‥ sint ‥ corpus corporatum ‥ per nomen gardiani, ~enariorum, burgensium et communitatis ville Henley super Thamisem
j hidam ‥ ten’ Walterius Pontherius
Willelmus ~arius tenet dim. ferdellam terre et reddit de gabulo vj d. et relaxantur quia est ~arius
sciatis nos ‥ ad utilitatem ‥ pontis dedisse Hutredo ~enario ‥ quandam terram pontis
mesuagium ‥ quod Adam ~arius tenuit
pontārĭus, ĭī, m. (pour punct- ), gladiateur qui frappait dʼestoc : CIL 10, 1074 d.