practice

1 practice [CL practicus+-e] , practically, in practice; b (dist. from theoretically). Deus ~e cognoscit homini esse penitendum et angelo esse movendum Duns Ord. I 221; quedam [sc. eleccio] est speculativa, qua post deliberacionem creatura vult finem aliquem, sine hoc quod vellet ~e inniti exequi pro illo fine Wycl. Ente Praed. 165.  b †956 (11c) cuncta quae cernuntur inter caelum et terram ~e temporalia sunt, et quae non videntur in caelestibus theorice catholica fide credenda sunt CS 937; cum de plana musica quidam philosophi sufficienter tractaverunt, ipsam quoque nobis tam theorice quam ~e efficaciter illucidaverunt, theorice precise Boecius, ~e vero Guydo monachus Hauboys 180.

2 practice v. practicus