praeiaceo
praeiaceo, to lie before
prae-jăcĕo, ŭi, 2, v. n.,
- to lie before, be situated in front of any thing (post-Aug.).
- α With dat.: vastum mare praejacens Asiae, Plin. 4, 12, 24, § 75.—
- β With acc.: campus qui castra praejacet, Tac. A. 12, 36. —
- γ Absol.: praejacentibus stagnis, Plin. 3, 4, 5, § 32.
prae-iaceo, ēre, vorliegen, vor etw. liegen, oppida de cetero rara praeiacentibus stagnis, Plin. 3, 32: mit Dat. loci, vastum mare praeiacens Asiae, Plin. 4, 75: m. Acc. loci, campus, qui castra praeiacet, Tac. ann. 12, 36.
See: praejacere
prae-iaceō —, ēre,
- to lie before: campus, qui castra praeiacet, Ta.