praepando
praepando, to spread out, extend
prae-pando, ĕre, v. a., to open or spread before, to spread out, extend (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit., Verg. Cul. 16: vestibula, Plin. 11, 24, 28, § 80.—
- II Trop.: lumina menti alicujus, Lucr. 1, 144: hibernos praepandens temporis ortus, Cic. Arat. 274 (40).
prae-pando, ere, vorn öffnen, -ausbreiten, verbreiten, vestibula, Plin. 11, 80: patula cornua fronte, Ps. Verg. cul. 16. – übtr., ortus temporis hiberni, Cic. Arat. 40: alci diem serenum, Laev. fr. 6 M. (bei Charis. 288, 10): lumina menti alcis, Lucr. 1, 144.
præpandō, (16) ĕre, tr., étendre en avant : Virg. Cul. 16 || [fig.] communiquer en répandant [la lumière] (alicui, à qqn) : Lucr. 1, 144 || annoncer, indiquer : Cic. Arat. 34, 41.
prae-pandō —, —, ere,
- to spread out, extend. —Fig.: hibernos temporis ortūs, C. poët.