praeparator

praepărātor, ōris, m. [praeparo],

• a preparer (eccl. Lat.): Joannes praeparator viarum Domini, Tert. adv. Marc. 4, 33.

praeparātor, ōris, m. (praeparo), der Vorbereiter, Bereiter, viarum, Tert. adv. Marc. 4, 33: Ioannes Baptista praecursor et praeparator viae domini, Augustin. serm. 351, 2 extr.

praeparator [LL] , preparer. verba quoque Baruc expresse manifestant Deum hominem, ubi de inventore sapientie et ~ore terre cum pecoribus et emissore et vocatore luminis et stellarum subjungit Gros. Cess. Leg. II 2 p. 81; Christus ‥ summos sacerdotes ‥ constituit ut sint ‥ ~ores regni, consummatores celi Ad. Marsh Ep. 209; subcellarius liberat potagium ~ori lane quando lanam nostram preparat quantum sufficit Ac. Beaulieu 305; 1291 lana que vocatur tayller ‥ brusetur inter communem lanam ‥ in forma lane communis per ~orem dictorum mercatorum ad hoc juratum Cl 143 m. 9d..

præpărātŏr, ōris, m. , celui qui prépare : Tert. Marc. 4, 33.