praeparatorius
praepărātōrĭus, a, um, adj. [praeparator],
- preparatory (post-class.): interdictum, Dig. 43, 29, 3.
praeparātōrius, a, um (praeparator), vorbereitend, Ulp. dig. 43, 30, 3. § 1.
interiorem hominem ~ia sanitatis invadit anxietas
recipiant cimiterium quod ‥ concordie primum poterit esse ~ium
~ie autem dicuntur [inducie ] que dantur partibus ad instructionem cause
duplex est digestio; ‥ prima est in ore que fit masticando et ~ia ad digestionem principalem
novem tractatus ‥ quorum unumquemque in diversos libros censeo dividendum, primi namque duo erunt ~ii et preambuli ad sequentes
circa ~ia judiciorum et ipsa judicia et judiciorum sequelas
multa et magna ~ia que in talibus requiruntur
fiunt ~ia coronacioni regis
ad faciliorem expedicionem capituli celebrandi propter ~ia ejusdem
prima nutrimenti ~ia ‥ fuerunt dentes
præpărātōrĭus, a, um, préparatoire : Ulp. Dig. 43, 30, 3.