praescitio
praescītĭo, ōnis, f. [praescio],
- a foreknowing, prognostic (post-class.): numine praescitionum auctore, Amm.29, 1, 31.
praescītio, ōnis, f. (praescio), die Weissagung, numen praescitionum auctor, Amm. 29, 1, 31.
præscītĭō, ōnis, f. , connaissance de lʼavenir, prévision : Amm. 29, 1, 31.