praesentarius
praesentārius, a, um, adj. [praesens],
- that is at hand, ready, quick, present (ante- and post-class. for praesens): id quod mali (haruspices) promittunt, praesentarium est (opp.: pro spisso evenit), happens immediately, Plaut. Poen. 3, 5, 47 (792): argentum, ready money, id. Most. 2, 1, 14 (361); id. Trin. 4, 3, 74 (1081): venenum, that operates instantly, Ap. Met. 10, 9, 1; Gell. 7 (6), 4, 1.
praesentārius, a, um (praesens), I) gegenwärtig, malum est pr., geschieht sogleich, Plaut.: argentum, aurum, bares Geld (klass, praesens), Plaut.: vis, status, Boëth. – II) sogleich-, schnell wirkend, venenum, Gell. 7 (6), 4, 1. Apul. met. 10, 4.
universam quippe multiplicitatem eorum que fueriunt [sic ] ~io intuitu divinus perlustrat oculus
verte oculos ad ~iam conversationem nostram
præsentārĭus, a, um (præsens), ¶ 1 quʼon a à sa disposition : præsentarium argentum Pl. Most. 361, argent comptant ¶ 2 qui agit sur-le-champ : præsentarium venenum Apul. M. 10, 4, poison qui agit immédiatement.
- 1. (Plaut.) ter plekke, plaatse betaald, contant [argentum];
- 2. snelwerkend [venenum].
Argentum præsentarium, apud Plaut. in Mostell. act. 2. sc. 1. 14.
Præsentarium venenum, id est, promtissimum, Apuleio lib. 10. Metamorph.
PrésentierePoetis nostratibus pro meretrix, scortum, quia sese ultro
præsentat, offert. MS. :
Vide Præsentaneus.Je ne suis point abandonnée Ha ! Sire, à estre Présentiere, Ne ja n'en serai coustumiere.