praesentire

praesentire [CL], praesentiscere , to perceive or sense beforehand; b (w. acc. & inf. or pred. acc.). provide sc. dissimulans ne quis de ipso sacro arcano ~isceret aliquid †abdueendum [l. abducendum] Gosc. Transl. Aug. 28B; ~tiat fornicator ‥ tormenta quae meruit, praegustet quod praeparavit Anselm (Medit. 2) III 81; tanto sibi subditos ampliori dilectione celebrans, quanto eos in patriae defensionibus ~serat acriores (Quad. arg. 2) GAS 532; quod [Eoli flatus] hodieque ‥ ejus loci incolas certum est ~tire Alb. Lond. DG 4. 10; eam ipse conjugis callide adventum ~tiens in vaccam convertit Natura Deorum 23; 1284 vos scire volumus, si ~sissemus gravamina que quotidie experimur Peckham Ep. 592 p. 822; quasi adversitates Richardi futuras intellexerat et ~tiscerat [leporarius] Caius Can. f. 3b..  b consurgens autem praesensit adesse salutem Frith. 514; Judei talia non facerent ‥ si se crimine objecto immunes ~tissent T. Mon. Will. II 10; cum ‥ nihil jam vite vitalis superesse ~tiunt Gir. TH II 4 p. 81; 1284 si ~sissemus ‥ inde nullum nobis remedium affuturum Peckham Ep. 592.